Od 1 lipca 2025 roku pielęgniarki i położne w Polsce odczują realne zmiany w swoich portfelach. W życie wejdzie zaktualizowana siatka płac, w której uwzględniono zarówno coroczną waloryzację minimalnych wynagrodzeń, jak i kwalifikacje oraz poziom wykształcenia zatrudnionych w ochronie zdrowia. To nie tylko kolejna podwyżka – to krok w stronę większej stabilizacji zawodowej i uznania dla kluczowej roli pielęgniarek i położnych w systemie opieki zdrowotnej.

Nowa siatka płac – kto zyska najwięcej?

Zgodnie z nowymi regulacjami, najwyższe minimalne wynagrodzenie brutto – 10 554,42 zł – otrzymają pielęgniarki i położne z tytułem magistra oraz specjalizacją, czyli zaliczone do 2. grupy zaszeregowania. To podwyżka o 1 323,85 zł względem poprzedniej stawki.

Taki poziom wynagrodzenia przysługuje osobom posiadającym nie tylko wykształcenie wyższe, ale także dodatkową specjalizację w dziedzinie pielęgniarstwa lub innej istotnej dla ochrony zdrowia. W praktyce obejmuje to m.in. pielęgniarki koordynujące w podstawowej opiece zdrowotnej (POZ), które niejednokrotnie zarządzają procesem opieki medycznej i odpowiadają za nadzór nad zespołem pielęgniarskim.

Pozostałe grupy – konkretne wzrosty i realne zmiany

Nowa tabela wynagrodzeń nie omija także pielęgniarek z niższym wykształceniem:

  • Grupa 5 (średnie wykształcenie, bez specjalizacji): minimalna pensja wyniesie 8 345,35 zł brutto – to wzrost o 1 046,76 zł.

  • Grupa 6 (najniższe kwalifikacje): 7 690,82 zł brutto, czyli o 964,67 zł więcej niż wcześniej.

Warto zaznaczyć, że kwalifikacje nie są jedynym czynnikiem różnicującym zarobki – istotne znaczenie mają również pełnione funkcje. Pielęgniarki koordynujące, ze względu na zakres obowiązków, mogą być klasyfikowane do wyższych grup płacowych, niezależnie od formalnego poziomu wykształcenia.

Pensja to nie wszystko – dodatki, które robią różnicę

Choć oficjalne komunikaty dotyczące podwyżek odnoszą się do minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego, realne zarobki pielęgniarek i położnych są często wyższe – dzięki licznym dodatkom, które są integralną częścią systemu płacowego w ochronie zdrowia.

Najważniejsze dodatki obejmują:

  • Dodatek za pracę w nocy i święta – rekompensuje pracę w godzinach szczególnie trudnych i wymagań zwiększonej czujności i odpowiedzialności.

  • Dodatek stażowy – uzależniony od lat przepracowanych w zawodzie; premiuje doświadczenie i lojalność wobec systemu.

  • Wynagrodzenie za dyżury – dodatkowe godziny pracy pozwalają zwiększyć dochody, ale też wymagają elastyczności i odporności psychicznej.

  • Premie motywacyjne – przyznawane za zaangażowanie, wysoką jakość opieki czy dodatkowe obowiązki organizacyjne.

W rezultacie, całkowite wynagrodzenie pielęgniarki lub położnej może znacznie przewyższać oficjalnie określoną pensję minimalną, zwłaszcza w placówkach, które dysponują budżetem na dodatkowe gratyfikacje.

Strategia systemowa, nie tylko kosmetyka płacowa

Zmiany w siatce płac wpisują się w szerszy kontekst strategicznego wzmacniania systemu ochrony zdrowia. W sytuacji, gdy Polska – podobnie jak wiele krajów europejskich – zmaga się z deficytem wykwalifikowanego personelu medycznego, wzrost wynagrodzeń staje się jednym z kluczowych narzędzi zachęcających do podjęcia i kontynuowania pracy w zawodach pielęgniarki i położnej.

To także krok ku wyrównywaniu nierówności płacowych w systemie i budowaniu bardziej zrównoważonego środowiska pracy, które będzie sprzyjało rozwojowi zawodowemu, stabilizacji i jakości opieki nad pacjentem.